Η Ελλάδα δεν διαθέτει, δυστυχώς (ούτε) σοβαρή ελίτ: Υπάρχει φυσικά η ατομική ευθύνη του καθενός, υπάρχει ωστόσο και η συλλογική ανεπάρκεια.

Ιστορικός του μέλλοντος θα δυσκολευτεί αφόρητα να μην υποκύψει στον σκανδαλισμό της απόλυτης απαξίωσης της τρέχουσας εθνικής ηγεσίας του τόπου, αναφορικά με τις ευθύνες της για μια κρίση διαρκή, βαθιά, σύνθετη και πολυεπίπεδη.

«Φταίει κι ο ίδιος ο λαός, γιατί είναι ....»

[Του Γιώργου Καραμπελιά από τη Ρήξη φ. 117]
Εσχάτως, ιδιαίτερα μετά τα τελευταία καραγκιοζιλίκια του δημοψηφίσματος, της μεγάλης «κωλοτούμπας» και των εκλογών που επιβράβευσαν, για μια ακόμα φορά, τους καταστροφείς της οικονομίας και της χώρας, ενώ προσεγγίζουν πλησίστια τα πλέον καταστροφικά μέτρα και βαραίνει ο γεωπολιτικός ορίζοντας, πληθαίνουν οι αμφιβολίες και οι διερωτήσεις για το εάν «στέκει καλά», όχι πλέον το πολιτικό σύστημα και μόνο, αλλά και ο ίδιος ο λαός.