Λίγο πριν το Νταβός, Νταβούτογλου και Κάμερον συναντήθηκαν στο Λονδίνο, και στην ατζέντα τους πρώτη θέση είχε το Κυπριακό. Η εικόνα των δυο, να συμπεριφέρονται σαν οι κύριοι παίκτες και ιδιοκτήτες, που ενοικιάζουν τη γη στους Κυπρίους, προβλημάτισε, αν μετά από τόσους αγώνες, νεανικό αίμα, δυστυχία και συνομιλίες η τελική κατάληξη θα βρίσκεται πάντα στις αποφάσεις των υπαιτίων.
Υπήρξε ποτέ απελευθέρωση από τους Βρετανούς και υπάρχει Κυπριακή Δημοκρατία ή όλα είναι μια ψευδαίσθηση και από την Ε.Ε. μέχρι τα Ηνωμένα Έθνη είναι ένα μεγάλο ψέμα, που σέρβιραν στους πολίτες του κόσμου, παραπλανώντας τους σε παραποιημένες ελευθερίες και δημοκρατικά πολιτεύματα, που στην πραγματικότητα ποτέ δεν υπήρξαν;
Πώς δουλεύει αυτή η οργανωμένη "πυραμίδα" δυνάμεων, που εκτελεί χρέη θεού και αδίστακτα καθορίζει τις μοίρες των ανθρώπων αναλόγως συμφερόντων; Πώς γίνεται να μετατρέπονται οι θύτες σε θύματα και αντίστροφα, με τα "αναμμένα κουτιά" να καθοδηγούν τα σβησμένα μυαλά, μετατρέποντας την ανθρωπότητα στο σύνολό της σε αναλώσιμα παραγωγικά "φυτά";
Όταν ο Έιντε αναφέρεται σε ευθυγραμμισμένα άστρα για την Κύπρο, μήπως εννοεί ότι πήραμε σειρά και αποφασίστηκε η μοίρα μας εν αγνοία μας; Πώς μπορεί τη μια στιγμή να νιώθουμε υπερήφανοι και συγκινημένοι μπροστά στα οστά 18χρονων τότε νέων, και την άλλη να γινόμαστε θετικοί αποδέκτες μιας εικόνας, που μαρτυρεί ένα ταπεινωτικό αποτέλεσμα;
Η μοίρα όλων των Κυπρίων εξαρτάται από τους δυο ηγέτες και τον κυπριακό λαό ή είναι προσχεδιασμένη σε μορφή "λαβύρινθου", όπου θα πέφτουν σε αδιέξοδα μέχρι να βρουν την "έξοδο"; Που αν ποτέ την βρουν, θα γιορτάσουν το επίτευγμά τους, ενώ στην πραγματικότητα η έξοδος οδηγεί σε αυτό, που προσχεδίασαν οι δημιουργοί του.
Δεν μπορεί να είναι αυτή η πραγματικότητα, πρέπει να είναι παρατραβηγμένος εφιάλτης. Μόνο έτσι δικαιολογείται, ότι τα δάχτυλα δεν υπακούνε στο μυαλό και πατούν το τηλεκοντρόλ που ανάβει το "κουτί" που σβήνει το μυαλό.
(Από τον Κίκο Λανίτη)
[- See more at: http://www.sigmalive.com/simerini]
Υπήρξε ποτέ απελευθέρωση από τους Βρετανούς και υπάρχει Κυπριακή Δημοκρατία ή όλα είναι μια ψευδαίσθηση και από την Ε.Ε. μέχρι τα Ηνωμένα Έθνη είναι ένα μεγάλο ψέμα, που σέρβιραν στους πολίτες του κόσμου, παραπλανώντας τους σε παραποιημένες ελευθερίες και δημοκρατικά πολιτεύματα, που στην πραγματικότητα ποτέ δεν υπήρξαν;
Πώς δουλεύει αυτή η οργανωμένη "πυραμίδα" δυνάμεων, που εκτελεί χρέη θεού και αδίστακτα καθορίζει τις μοίρες των ανθρώπων αναλόγως συμφερόντων; Πώς γίνεται να μετατρέπονται οι θύτες σε θύματα και αντίστροφα, με τα "αναμμένα κουτιά" να καθοδηγούν τα σβησμένα μυαλά, μετατρέποντας την ανθρωπότητα στο σύνολό της σε αναλώσιμα παραγωγικά "φυτά";
Όταν ο Έιντε αναφέρεται σε ευθυγραμμισμένα άστρα για την Κύπρο, μήπως εννοεί ότι πήραμε σειρά και αποφασίστηκε η μοίρα μας εν αγνοία μας; Πώς μπορεί τη μια στιγμή να νιώθουμε υπερήφανοι και συγκινημένοι μπροστά στα οστά 18χρονων τότε νέων, και την άλλη να γινόμαστε θετικοί αποδέκτες μιας εικόνας, που μαρτυρεί ένα ταπεινωτικό αποτέλεσμα;
Η μοίρα όλων των Κυπρίων εξαρτάται από τους δυο ηγέτες και τον κυπριακό λαό ή είναι προσχεδιασμένη σε μορφή "λαβύρινθου", όπου θα πέφτουν σε αδιέξοδα μέχρι να βρουν την "έξοδο"; Που αν ποτέ την βρουν, θα γιορτάσουν το επίτευγμά τους, ενώ στην πραγματικότητα η έξοδος οδηγεί σε αυτό, που προσχεδίασαν οι δημιουργοί του.
Δεν μπορεί να είναι αυτή η πραγματικότητα, πρέπει να είναι παρατραβηγμένος εφιάλτης. Μόνο έτσι δικαιολογείται, ότι τα δάχτυλα δεν υπακούνε στο μυαλό και πατούν το τηλεκοντρόλ που ανάβει το "κουτί" που σβήνει το μυαλό.
(Από τον Κίκο Λανίτη)
[- See more at: http://www.sigmalive.com/simerini]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου